ملی کالا محصولات ایرانی سایتی برای نیازمندیهاودانستنیهای روز

توضیحات: نوشته شده توسط ملی کالا; دسته: محصولات فرهنگی; بازدید: 8250

غزل پنجاه حافظ

به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است

بکش به غمزه که اینش سزیا خویشتن است

گرت زدست بر آید مراد خاطر ما

به دست باش که خیری به جای خویشتن است

به مشک چین و چگل نیست بوی گل محتاج

که نافه هاش زبند قبای خویشتن است

به جانت ای بت شیرین من که همچون شمع

شبان تیره مرام فنای خویشتن است

چو رای عشق زدی با توگفتم ای بلبل

مکن که آن گل خودرو به رای خویشتن است

سبوخت حافظ و درشرط عشق بازی او

هنوز برسرعهد و فای خویشتن است

فال حافظ

چرا شما مایل هستید با کسانی که ثروت و مقام دارند رفت و آمد نمایی بدان که آنها برای شما سودی غیر از فخر فروشی ندارند

به کسی علاقه داری و به او وعده ای داده ای و جنابعالی بر قول و قرار خویش پایبند هستی اما واهمه داری که او وفای به عهد نداشته باشد می توان به راحتی او را امتحان کنی و هدیه ای برای او بخری و عکس العمل او را مشاهده کنی پس از آن نتیجه گیری کن اگر او مقابله به مثل کرد وفادار بوده و گرنه بیهوده وقت خود راتلف می کنی و خود را کشته و مرده او ساخته ای زیرا عشق باید عملاً از هردو طرف ابراز گردد ودرخانه شما دو نفر خیلی خیلی شما ردوست دارند به آنها هرچه می توانی محبت کن و بدانید که عشق یکطرفه درد سر می آورد

هر فردی طرح دوستی نریز که هر چه صدمه دیده ای از دوست بد بوده. در عشق شکست خورده ای.و لی همه چیز دوباره رو به راه می شود. عشق پاک و بی آلایشت را نصیب هر کسی نکن زیرا آنان ظاهر خوب و باطنی تیره داشته ،در زمان احتیاج هم در هر خانه ای را نزن که حاجت تو در زور بازویت بوده

ناامید مباش آینده ای بس درخشان درپیش رو داری به طوریکه درآینده موجب غبطه و حسادت دیگران قرار خواهی گرفت

توکل به خدا و کوشش و تلاش و دعا سبب گشایش کار فرد بوده پس سوره مبارکه المومن آیه 12 تا 34 را خوانده و نذری که دارید ادا نموده و به یکی از مشاهد متبرکه برو و از ایشان تقرب جو که موفق خواهی شد .

اینطور از این شعر برداشت شده از این غزل که خیل مایل بودم از نزدیک شما راببینم زیرا ستاره شما در برج حمل (فروردین ) بوده و آینده ای بس درخشان خواهی داشت ولی یادتان باشد با شخصی که موهای جو گندمی و قدی کوتاه و نسبتاً چاق دارد دوری کنید یا لااقل سخن او را گوش ندهید که حسادت می کند

معنی ابیات غزل

بیت اول:دلی را که در دام زلف تو به دست خود گرفتار بوده و خود را پای بند نموده با غمزه و ناز بکش که سزای او همین میباشد.

بیت دوم: اگر از دستت بر خواهد آمد که آرزو و مراد خاطر ما را برآوری کوتاهی مکن که کار خیری در خور و سزاوار و به جا بوده

بیت سوم: ای بت‌شیرین دهان، سوگند به جان تو که در شب های تار، به مانند شمع درسوز و گداز و هدفم محو و نابودی خویشتن میباشد.

بیت چهارم: ای بلبل، آن گاه که اراده تو بر پذیرش عشق گل قرار نموده و به تو گفتم دست از این کار بدار که آن گل خندان به تو بی‌‌اعتنا و در فکر مصالح خویش میباشد.

بیت پنجم:گل نیازی به بوی مشک چین و طنازی دلبران چگل ندشته که او همه را از خود دارد.

بیت ششم:به در خانه دنیاداران بی‌انصاف روی مکن که گنج خیر و سلامت تو در کنج خانه خودت نهفته بوده.

بیت هفتم: حافظ بر سر شرطی که در راه عشق بازی او بسته بود سوخت و از پای درآمده ولی هنوز بر سر عهد و پیمان خود استوار میباشد

معانی مهم

مبتلای خویشتن است یعنی: دل خود را گرفتار کدره است ، به دست باش : به معنی زود باش ، شبان یعنی = شبها، مکن رای عشق به معنی : فکر عشق مباش ، مششک چین به معنی: از آهوی ختن ،

چگل به معنای محلی بوده که در ترکستان که زیبا روی زیاد دارد و نافه هاش با استفاده از بوی خوش گل ، بند قبا یعنی بندهای قبای بزرگ

غزل اول حافظ ( غزل 1 حافظ ) غزل بیست و یکم حافظ ( غزل بیست و یکم حافظ ) غزل چهل و یکم حافظ ( غزل 41 حافظ )

غرل دوم حافظ ( غزل 2 حافظ ) غزل بیست و دوم حافظ ( غزل بیست و دوم حافظ ) غزل چهل و دوم حافظ (غزل42 حافظ)

غزل سوم حافظ ( غزل 3 حافظ ) غزل بیست وسوم حافظ غزل (غزل23حافظ) غزل چهل و سوم حافظ (غزل 43 حافظ )

غزل چهارم حافظ (غزل 4 حافظ ) غزل بیست و چهارم حافظ ( غزل 24 حافظ ) غزل چهل و چهارم حافظ (غزل44 حافظ )

غزل پنجم حافظ (غزل 5 حافظ ) غزل بیست و پنجم حافظ ( غزل 25 حافظ ) غزل چهل و پنجم حافظ (غزل 45 حافظ )

غزل ششم حافظ ( غزل 6 حافظ ) غزل بیست و ششم حافظ ( غزل 26 حافظ ) غزل چهل و ششم حافظ ( غزل 46 حافظ )

غزل هفتم حافظ (غزل 7 حافظ ) غزل بیست و هفتم حافظ ( غزل 27 حافظ )

غزل هشتم حافظ (غزل 8 حافظ) غزل بیست و هشتم حافظ ( غزل 28 حافظ )

غزل نهم حافظ ( غزل 9 حافظ) غزل بیست و نهم حافظ ( غزل 29 حافظ )

غزل دهم حافظ (غزل 10 حافظ) غزل سی ام حافظ ( غزل 30 حافظ )

غزل یازدهم حافظ ( غزل 11 حافظ ) غزل سی و یک حافظ ( غزل 31 حفاظ )