سفره ی نوروزی باستانی و معنادار میباشد و ریشه در سنتهای ایرانی خواهد داشت، مشخصاً ایدهٔ «هفت» جزء آغازشونده با «سین» جدید بوده و احتمالاً در قرن بیستم میلادی به کمک رسانههای جمعی پا گرفته و فراگیر شده .
سفره هفت سین از جلوههای اصیل نوروز خصوصاً در میان خانوادههای ایرانی از قدیم تا کنون میباشد و در گذشته بر حاشیه سفره قلم کار ایرانی با قلم خوانا شعری با مضمون زیر نوشته میشد:
ادیم زمین سفره عام اوست بر این خوان یغما چه دشمن چه دوست
ومعنی ان: که نعمتها برای دوست و دشمن گسترده است.
بطورکلی هفت سین ها دارای این پنج ویژگی اسات:
نام آنها پارسی باشد ، با بند واژه سین آغاز شود، دارای ریشه گیاهی باشد، خوردنی باشندذ و نام آنها ترکیبی نباشد
هفت سین عبارت است از:
سیر، نشانه اهورامزدا است و نماد مبارزه با زشتی و پلشتی میباشد و همچنین نماد زدودن چشم زخم نیز میباشد که باید حتماً بر سر سفره نهاده شود و به اعتقاد زرتشتیان بوی سیر دیوان را میگریزاند و زرتشتیان سیر را با تکههای نان که در آن ترید کردهاند، در مراسم پرسه با سداب به کار میبرند و بر سر سفره نیایش قرار میدهند و پوست سیر را هرگز در جایی قرار نمیدهند ، زیرا معتقدند از سحر هم بدتر بوده و به همین جهت برای کندن پوست آن ابتدا سیر را در آب خیسانده و سپس پوستش را میکنند، هم چنین معتقدند اگر پوست سیر را با پیاز گلپر و اسفند در خانه بسوزانند، به خصوص در صبح روز پنجشنبه، بویش، خانه را پاک خواهد کرد.
سبزه نشانه فرشته اردیبهشت بوده و نماد آب های پاک.
همچنین از اجزای اصلی سفره شمرده میشود و معمولا از گندم، یونجه، یا عدس سبزشده است که ممکن است حتی بر کوزه سبز کنند. شاید زیباترین ویژگی سفره هفتسین را میتوان به وجود سبزه آن دانست، به این دلیل که سبزه با رنگ و طراوت خود دل ها را شادم میکند و با نگریستن به آن طلوع سال جدید را زیباتر خواهد کرد. در ایران باستان رسم بر این بود که ۲۵ روز قبل از نوروز در کاخ پادشاهان ۱۲ ستون از خشت خام برپا ساخته و بر هرکدام یک نوع غله میکاشتند و معتقد بودند اگر سبزهها خوب بروید سال پر برکتی بوده و دانههایی که امروزه کشت میشود بیشتر گندم و عدس میباشد.
این میوه نشانه فرشته سپندارمزد (فرشته زن) بوده و نماد بارداری و پرستاری. همچنین سیب را مادر یا پدربزرگ خانواده بر سفره هفتسین میچیند شاید به آن خاطر که همه ما بارها شاهد دلواپسی و نگرانی مادر خانواده برای حفظ سلامتی اعضای خانه میباشیم.
نشانه فرشته شهریور میباشد وهمچنین نماد خواربار، زایش گیاهی و بارور شدن گیاهان، فراوانی خوراک و غذاهای خوب و پر نیرو است.
سنجد
نشانه فرشته خرداد و نماد دلبستگی میباشد. سنجد که عطر برگ و شکوفههای آن محرک عشق و مهر میباشد و از مقدمات اصلی زایندگی به شمار امده و باید بر سر خوان نوروزی نمایان باشد. وجود سنجد در سفره نوروزی انگیزه زایش کیهانی بوده.
سرکه
این سین نشانه فرشته امرداد بوده و نماد جاودانگی و صبر است.
سماغ
نشانه فرشته بهمن است و نماد باران بوده و همچنین نماد عشق مهر و پیوند دلها میباشد که بر سر سفره هفتسین نهاده میشود.
سین های نادرست که بر سفره قرار میدهند:
سکه :کلمه تازی دارای ریشه پارسی آن "چکه" بوده که به اعراب به دلیل ناتوانی در تلفظ حرف چ، آن را به صورت سکه ادا کرده اند. همچنین سکه ریشه گیاهی نخواهد داشت.
سپند (اسفند): خوراکی نیست.
سبزی پلو، سیرترشی، سیب زمینی: ترکیبی بوده
ساعت، سیخ،...: ریشه گیاهی ندارند.
سماور: نه خوراکی است و نه پارسی. ریشه کلمه ان روسی بوده.
سنبل: نه خوراکی و نه پارسی است. سنبل کلمه عربی بوده و معادل پارسی آن "خوشه" می باشد
بر روی سفره های هفت سین برای زیبایی به غیر از سین ها برای تزیین اجزای دیگری هم قرار میدهند مانند ماهی قرمز،اینه شمعدان،دیوان حافظ ،قران و...