پرستو دریایی بال سفید White winged Black Tern با نام علمی Childonias Leucopterus این پرنده22 سانتیمتر طول دارد و ا زپرستو دریایی تیره کوچکتر و منقارش به صورت آشکاری ظریف تر و کوتاهتر است و بسیار راحت تر پرواز می کند. نام یک گونه از تیره مرغ نوروزی است. پرنده ی بالغ؛ تابستان ها، از سیاهی رنگ بدن و زیر بال ها، که در تضاد با رنگ خاکستری سفید پرهای پروازش قرار دارد وهمچنین از سفیدی دم دو شاخه و روی بال هایش، از پرستو دریایی سیاه متمایز می شود (زیر بال های پرستو دریای سیاه، به طور یکنواختی خاکستری کم رنگ و روی بال ها و دمش خاکستری است). زمستان ها، زیر تنه ی سفید، روتنه خاکستری کمرنگ است و به آسانی از پرستو دریایی سیاه، که در دو طرف سینه اش لکه ی سیاهی دارد، تشخیص داده می شود.
شبگرد هندی Indian Nightjar با نام علمی Caprimulgus Asiaticus این پرنده، 24 سانتیمتر طول دارد و به دشواری از شبگرد بلوچی و شبگرد تشخیص داده می شود و در زمره ی شبگردهایی است که لکه ی سفید روی بال ها و دمشان دیده می شود و به صورت سرگردان در منتهی الیه جنوب شرقی و گاهی نیز در جنوب مرکزی ایران دیده می شود و از صدایش به آسانی می توان آن را شناخت. از شبگرد بلوچی، به واسطه ی نوار نخودی قرمز پس گردن و تضاد بیشتر رنگ پرو بال، بخصوص با نوار نخودی روی پرهای پوششی و خال های سفیدی که گوشپرها را پوشانده است.
چارخو Moorhen یا همان چنگر نوک سرخ چارخو با نام علمی : Gallinula Chloropus این پرنده،33 سانتیمتر طول دارد. سیاه رنگ، با منقار و سپر قرمز، که انتهای نوک، زرد مایل به سبز است و خط سفیدی در پهلوها دیده می شود. دم این پرنده دائما درحال تکان خوردن است. در هنگام راه رفتن و شنا، سفیدی پشت دم آشکار شده و در پرواز خط سفید بالی دیده نمی شود. پاها سبز و در انتهای چسبیده به بدن قرمز است.
خرگوش شرقی Tolai Hare با نام علمی Lepus tola پستانداری بوده که از نظر ظاهری شباهت زیادی به خرگوش غربی دارد ولی جثه آن كوچكتر است. پراكندگی این خرگوش در نیمه شرقی ایران از جنوب شرقی دریای مازندران، میانكاله تا مرز افغانستان است. تاكنون مطالعات چندانی در مورد مشخصات ظاهری، محدوده پراكندگی و عادات و رفتار این خرگوش انجام نشده.خرگوش شرقی با نام های بلوچی: كرگوشك و تركمنی: تاواشان خوانده میشود
پروانه نقره ای علفزار Hesperidae پراكندگی جهانی این پروانه از شمال آفریقا ، اكثر مناطق اروپا ، آسیای معتدله تا آمریكای شمالی می باشد . در ایران برای اولین بار 130 سال قبل یعنی در 1248 هجری شمسی توسط لدرر از شهر گرگان گزارش شد و هم اکنون در ایران در شهرهایی همچون مازندران ، خراسان ، تهران این پروانه پراکنده است
دارکوب سبز European Green Woodpecker با نام علمی: Picus Virdis . اندازه اش بین 31 تا 36 سانتیمتر و طول بالهایش بین 45 تا 51 سانتی متر است. نر و ماده این پرنده هم شکل هستند، دارکوبی است بزرگ با سطح پشتی سبز تیره ، سطح شکمی سبز مایل به خاکستری کمرنگ و تارک قرمز که دمگاه و قسمت پایین پشت آن زرد رنگ میباشد که این زردی هنگام پرواز بیشتر خود نمایی می کند. طرفین سر و نوار شاربی خیلی پهنی دارد که وسط آن قرمز می باشد . پرنده نابالغ کمرنگتر است و به طور مشخص خالخال و رهراه است. منقار و پاهایش خاکستری است، با بدنی قائم و بهطور آهسته روی زمین جست می زند . پروازش موجی و پردامنه است و بین هر حرکت بالا رفتن ، بالبستهرویهای نسبتا طولانی دارد. روتنه کاملا سبز، سر دارای لکه های قرمز، زیر تنه سبز زیتونی و دمگاه زرد مایل به سبز با زرد کمرنگاست. پرنده ی ماده فاقد لکه های قرمز در نوار سیاه سبیل است، اما هر دو جنس با تارک کاملا قرمز و چشمان سفید؛ که با رنگ سیاه احاطه شده است، دیده میشود.
عقرب زاگرسی Zagrosian scorpion گونه ای از عقرب ها با نام علمی Orthochirus zagrosensis است که به خانواده بوتیدائه تعلق دارد. پراکندگی جهانی آن در ایران، سوریه، عراق و ترکیه قابل مشاهده است. تا سال 2000 میلادی تصور بر این بود که این عقرب تنها در ایران پراکندگی دارد و بومی ایران است. ولی در سالهای بعد نمونه هایی از آن در عراق، سوریه و ترکیه نیز مشاهده شد.
پرنده ای به نام پرستوی دودی (باد خورک دودی) Pallid Swift این پرنده، 16سانتیمتر طول دارد و اندکی پرجثه تر از پرستوست. بال هایش پهن تر و نوک تیزی آن کمتر است و گاهی نیز انتهای بال ها نیز نیست. دم دو شاخه و شکاف آن اندک و انتهای آن نوک تیزی کمتری دارد. سر، به نظر پهن و صاف می آید و (لکه ی مثلثی شکلی به رنگ سفید روی گلو دیده می شود.