چارخو Moorhen    یا همان چنگر نوک سرخ چارخو با نام علمی : Gallinula Chloropus این پرنده،33 سانتیمتر طول دارد. سیاه رنگ، با منقار و سپر قرمز، که انتهای نوک، زرد مایل به سبز است و خط سفیدی در پهلوها دیده می شود. دم این پرنده دائما درحال تکان خوردن است. در هنگام راه رفتن و شنا، سفیدی پشت دم آشکار شده و در پرواز خط سفید بالی دیده نمی شود. پاها سبز و در انتهای چسبیده به بدن قرمز است.

 پرنده ی نابالغ، کمرنگ تر، به رنگ خاکستری – قهوه ای و منقار تیره دیده می شود. در هنگام شنا، در حالی که سر و گردن را به جلو داده است با قدرت شنا می کند. دائما درون گیاهان در حال جستجوست. د رهنگام ترس بیشتر در سطح آب می دود.صدای این پرنده در شب، به صورت «کرک- کرک- کرک» گاهی به صورت کوتاه«کک یا کر- ر-اک» شنیده می شود.متاسفانه به دلیل خشک شدن تالاب گاوخونی در استان اصفهان ایران بیش از ۵ سال است که مهاجرت پرندگان به این تالاب مشاهده نمی‌شود و فقط تعداد انگشت‌شماری از پرندگان نظیر چارخو در سطح آبگیرهای کوچک اطراف تالاب دیده می‌شود.

در این گونه بر خلاف دیگر حیوانات جنس ماده به جای جنس نر بر سر تولید مثل نزاع و حسادت می‌کنند. پاهای این مرغ آبی برخلاف گونه‌های مشابه دیگر دارای پره بین انگشتان نیست و ناخن‌های بلند آن نیز در جنگ بین ماده‌ها کاربرد داردو صدای ویژه ی این پرنده، ناگهانی و شبیه«گررل» یا دو یا سه بار تکرار «که وت – که وت- وت» به گوش می رسد.این پرنده در آبگیرها، رودهای آرام، باتلاق ها ، علفزارها و در نیزارهای نزدیک آب به سر برده و لابلای پوشش گیاهی نزدیک آب آشیانه می سازد و گاهی نیز در آشیانه ی متروک پرندگان دیگر تولید مثل می کند. در ایران بومی و فراوان بوده وکنترل شکار این پرنده برای حفاظتش کافی به نظر می رسد. دم این پرنده دائما درحال تکان خوردن است

ملی کالا

اضافه کردن نظر