آرامگاه باربد نیز در مجاورت آتشکده جهرم بوده که باربد موسیقیدان شاعر، بربط نواز و خواننده دوران ساسانی در زمان پادشاهی خسرو پرویز بود.اعتبار او در عرصه هنر باعث شده مردم جهرم شهر خود را به شهر باربد بشناسند این موسیقیدان برجسته افسانه ای دربار ساسانیان در اصل اهل شهر ری بوده اما از آنجایی که آرامگاه وی در جهرم است و جهرمی ها به ایشان ارق دارند نا شهر خود را بانام باربد می شناسند به گونه ای که اکثر مغازه ها و خیابانهای جهرم نیز با همین نام نامگذاری شده اند.
باربد از بار به مفهوم اجازه و بَد به معنی صاحب، خدایگان و فرمانده تشکیل شده که در روی هم رفته یعنی کسی که اجازه همیشگی برای باریافتن دارد. شفیعی کدکنی با اشاره به دقایقی از نکات تاریخی ارتباط بین باربد و بربت، پسندیدهتر میداند که آن دو از یک ریشه دانسته ودرباره زندگی این هنرمند اطلاعات اندک و افسانه آمیزی در کتابهای فارسی و عربی آمده است. منابع کهنتر او را اهل مرو دانستهاند ولی منابع تازهتر زادگاه او را جهرم یاد کردهاند .همچنین مسعودی از گفته ابن خردادبه او را اهل ری نام برده است.
فارابی در کتاب موسیقی کبیر، از فهلیذ یاد میکند که در زمان خسرو پرویز، پسر هرمز پادشاه فارس بوده است. ابن خردادبه درباره باربد مینویسد: "او از مردم ری بود و با سخنانی موزون به همراه بربط، برای خسرو آهنگهایی میساخت که در آن، حوادثی را که دیگران جرأت بازگفتن آن را نداشتند، با زبان موسیقی و شعر بیان مینمود، که از آهنگهای باربد در ستایش پادشاه ۷۵ آواز بوده.”
باربد برای هر روزی از روزهای هفته نواهایی ساخته بود که این نواهای هفتگانه به نام طرق الملوکیه معروف است. همچنین آهنگهایی برای هر سی روز ماه که به نام سی لحن باربدی نامدار و ۳۶۰ لحن به تعداد روزهای سال نوای خاص ساخته و در خصوص مرگ باربد روایتهای متفاوتی وجود دارد، جمله نوشته اند که یوسف مغنی شاگرد خود باربد از روی حسد به قتل رسانیده و دیگری نوشته که سرجیس – سر کیس – مغنی برای رقابت در صنعت او را مسموم کرد.
از اثرهای او میتوان به دستگاه موسیقی را در جهان به نام سرود خسروانی خلق کرد که آن به خسرو پرویز پادشاه، فرمانروای ایران از ۵۹۰ میلادی تا ۶۲۸ تقدیم نموده بود