غزل صدوشصت وهشتم حافظ

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد          بسوختیم در این آرزوی خام و نشد

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم            شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد

پیام داد که خواهم نشست با رندان                بشد به رندی و دردی کشیم نام و نشد

رواست در بر اگر میتپد کبوتر دل                  که دید در ره خود تاب و پیچ دام و نشد

بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب لعل      چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد

به کوی عشق منه بیدلیل راه قدم                 که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد

فغان که در طلب گنج نامه مقصود                   شدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد

دریغ و درد که در جست و جوی گنج حضور        بسی شدم به گدایی بر کرام و نشد

هزار حیله برانگیخت حافظ از سر فکر                در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

فال حافظ

این را بدانید که همیشه کارها بروفق مراد نبوده و حساب انسان درست از کار درنمی آید و هرچه اصرار و پافشاری کند بیهوده بوده و تنها وقت و عمر عزیز را بیهوده و بی جهت تلف کرده ایداین نیت نیز این چنین می باشد و با تمام تلاش ها وصال یار میسر نشده، زیرا جنابعالی از تقدیر و سرنوشت بی خبر هستید پس از لجاجت دست بردار و با اندیشه و تفکر و سرعت عمل و فعالیت مقدمات آن را فراهم کن عزیزم پرواز رابه خاطر بسیار پرنده مردنی است زمان را دراختیار بگیر فردا را کسی ندیده است

بهتر است که  امید به این نیت نداشته باشید و همین هفته به یکی از مشاهد متبرکه بروید زیارتی و نذری کنیدو سوره آل عمران ازآیه 60 تا 95 را با معنی و حضور قلب خوانده که گشایش خواهدبود جنابعالی چهار فرزند در طالع دراید و ملاقات مهمی خواهید داشت

با همه ی سعی و کوشش به مقصود خود نرسیده ای اما نا امید نباش. با تعمق در گذشته و پیدا کردن نقطه ی ضعف خود می توانی به جبران مافات بپردازی. مشکلی نیست که آسان نبوده

راهی که انتخاب کرده اید راه درستی نبوده و بر مبنای هوی و هوس این راه را می روید برگردید چون غیر از ضرر چیز دیگری ندارد. سودی نمی کنید و فردی هم به شما کمک نمی کند. به پیغامی که برایتان می فرستند اهمیت ندهید زیرا،می خواهند شما را به دام بیاندازند.

معاني ابيات غزل168حافظ

بیت اول: براي آنكه كار دل  به سرانجام برسد، در آتش اشتياق سوخت و كار صورت نگرفت ، در راه اين آرزوي نا پخته  رنج بسيار كشيديم  و كار دل به سامان نرسيده                                                                                           

بیت دوم:افسوس كه راه دست يابي  به گنج نامه مقصود ( راز افرينش ) در پيش چشم مردم دنيا خراب و بدنام شدم  وبه مقصود نرسيدم                                                                                                                            

بیت سوم:در يغا كه براي دسترسی به گنجينه نقدينه حضور قلبي ، بر دربزرگان و كريمان به گدايي رفتم و نيافتم.

بیت چهارم:محبوب ، از راه فريب و عده داد كه يك شب امير مجلس تو خواهم شد و من با  ميل ورغبت غلام كوچك او شدم و او به قول خود وفا نكرده                                                                                                                          

بیت پنجم:هم چنين پيام داد كه من با رندان نشست و  برخاست  مي كنم و من به رندي و باده نوشي خود را شهره عام كردم و او به عهد خود وفا نكرد                                                                                                             

بیت ششم:اگر كبوتر دل در سينه جاي گرفته و مي تپد ،جا دارد براي اينكه پيچ و تاب دام و بند را در خود ديد و از جاي خود بيرون نشده                                                                                                                                     

بیت هفتم:در آرزوي اينكه در عالم مستي آن لب ميگون را ببوسم چه بسا كه مثل جام شراب،  خون در دلم موج زدو اين آرزوي عملي نشد.                                                                                                                        

بیت هشتم:بدون مرشد و راهنما پا به وادي عشق مگذار كه من كوشش زيادي كردم  كه به تنهايي اين راه طي كنم و موفق نشدم .                                                                                                                                           

بیت  نهم:حافظ به كمك نيروي فكر ، هزاران   حيله و تدبير به كار برد به اميد اينكه آن محبوب رام شود ولي موفق نشد.

شرح ابيات غزل168:وزن غزل: مفاعلن  فعلاتن مفاعلن  فعلن ، بحر غزل: مجتث مثمن مخبون محذوف

 آرزوي خام: آرزوي نَسنجيده ، خواسته هاي نامعقول، شدم خراب جهاني : در نزد جهانيان خراب و بد نام شدم                                                                                                                                               

گنج نامه :  نامه يي كه در آن محل گنج و محتويات آن و راه رسيدن به آن نوشته شده است.                                               

ملی کالا 

.                                                                  

اضافه کردن نظر