غزل صدوچهل و هفتم حافظ

 نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد         

              که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک

            بدین نوید که باد سحرگهی آورد

 بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان       

           در این جهان ز برای دل رهی آورد

همی‌رویم به شیراز با عنایت بخت

          زهی رفیق که بختم به همرهی آورد

به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد

          بسا شکست که با افسر شهی آورد

چه ناله‌ها که رسید از دلم به خرمن ماه  

          چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد

رساند رایت منصور بر فلک حافظ           

           که التجا به جناب شهنشهی آورد

فال حافظ :

این نیت فال برشما مبارک بادا و بدانید  شانس به زودی درخانه شما رار می زند و جای هیچ گونه نگرانی نیست و مژده ها دریافت خواهید کرد و برشما مبارک باشد به شرط آنحه همین هفته به یکی از مشاهد متبرکه رفته و دعایی کنید و نذر خود را ادا نمایید، که بسیار کارگشاست و سوره المعارج را با حضور قلب  و معنی و حضور قلب بخوانید

نوید فتح و پیروزی خیلی زود به شما داده و آنقدر خوشحال می شوید مثل اینکه بهشت و یک حوری به شما بخشیده اند. بخت با شما یاربوده و این بخاطر سجده در مقابل معبود الهی می باشد همیشه از خدا اطاعت کنید تا به پادشاهی برسید.

روحیه فردی شما اینگونه است: جنگجو ریاست طلب مغرور و سرکش با اراده طوفانگر،بد پیله خود خواه جدی بموقع خطرناک و قدرت طلب کله شق عصبانی با هدف بزرگ سالار آتشین مزاج میباشید.

وسواسی را کنار بگذار و تردیدها را بیرون بریز موفقیت درچند قدمی شماست و اجازه ورود می خواهد و درهمه حال به خدا توکل کن

رنج و زحمت هایی که در راه رسیدن به آرزویت تحمل کرده ای مثمر ثمر وپاداش خواهد شد و به آرزویت خواهی رسید. خدا را فراموش نکن تا لطف و عنایت او همیشه شامل حال تو باشد

معانی ابیات غزل 147حافظ

بیت اول:نامه رسان باد صبا شب پیش به من خبرداد که روز غم واندوه بزودی به سر میرسد

بیت دوم:پیراهن از شوق درید، خود را به خاطر خبر خوشی که با سحر گاهان آورد به نوازندگان مجلس صبوحی می دهیم

بیت سوم:بیا بیا که دربان بهشت، تو زیبای بهشتی را برای خاطر دل این ناتوان به این جهان آورد.

بیت چهارم:به مصاحبت وعنایت دوست به شیراز می رویم آفرین بر این حور بهشتی که بخت من ، او را به عنوان رفیق با من همراه کرده است

بیت پنجم:برای التیام خاطر ما کوشش کن زیرا چه بسا که این کلاه نمد ما بر تاج شاهی پیروز شده است

بیت ششم:آنگاه که یادآن چهره زیبای آن سراپرده شاهی در دلم زنده شد که ناله ها از آن برخاست که تا به خیمه ماه آسمان رسید

بیت هفتم: حافظ بیرق پیروزی را به بام فلک برافراشت چرا که به درگاه شاهی پناه آورد.

صبوحی :شراب بامدادی ، مطربان صبوحی: خنیاگران ومطربانی که بامدادن برای باده نوشان بامدادی می نوازند. جامه چاک: پیراهن چا ک شده از شوق شادی ، نوید: خبر خوش ،حور بهشت: زن سیاه چشم بهشتی. خرگه: خرگاه، سراپرده، خیمه بزرگ شاهی.

 ملی کالا

اضافه کردن نظر