خرگوش غربی European Hare   با نام های تركی: دُوشان  و نام كردی: هورشِه، خروش، كروشك، كركی جثه بزرگ‌تر از خرگوش‌های اهلی، گوش‌ها بلند، شبیه گوش الاغ با انتهای گرد و نوك سیاه كه این سیاهی یكی از وجوه تمایز آن با خرگوش‌های اهلی است. چشم‌ها درشت، دم كوتاه، دست‌ها دارای پنج و پاها دارای چهار انگشت هستند كه به ناخن‌های قوی ختم می‌شوند. كف دست و پا از موهای زبر و برس مانند پوشیده شده است كه باعث چسبیدن و جلوگیری از اصطكاك آنها می‌شود. پاها به طور مشخص‌‌ بلندتر از دست‌ها هستند. رنگ موهای پشت متفاوت، از خاكستری روشن تا قهوه‌ای و زیر شكم سفید است، موهای دم بلند و نرمند. بالای دم سیاه و زیر آن سفید است

طول سر و تنه 40 تا 65 سانتی‌متر، دم 7 تا 11 سانتی‌متر، پا 5/11 تا 15 سانتی‌متر، گوش 5/8 تا 14 سانتی‌متر، وزن 5/1 تا 7 كیلوگرم. وزن ماده‌ها گاهی از نرها بیشتر است.اكثر زیستگاه‌ها اعم از جنگلی، كوهستانی، بیابانی، استپی، باغات و مزارع كشاورزی بوده

مناطق غربی ایران از جنوب غربی دریای مازندران، آذربایجان، كردستان تا خوزستان دیده میشود کهپراكنش جهانی اروپا و آسیا ست و حیوانی شبگرد است، در اوایل غروب از پناهگاه خارج می‌شود. گاهی اوقات در طول روز نیز مشاهده می‌شود. به صورت انفرادی زندگی می‌كند. خرگوش‌ها معمولاً در داخل قلمرو خود چند استراحتگاه دارند كه از آنها بر حسب موقعیت‌های مختلف استفاده می‌كنند. در موقع انتخاب استراحتگاه جهت باد را در نظر می‌گیرند. خرگوش‌ها هیچ وقت مستقیماً به طرف استراحتگاه نمی‌روند بلكه برای گیج كردن حیواناتی كه از طریق رد آنها را تعقیب می‌نمایند چندین بار در مسیرهای مختلف حركت می‌كنند، خرگوش‌ها با حس شنوایی بسیار قوی و گوش‌های بلند خود انواع صداها و محل آنها را تشخیص می‌دهند. هفت متر طول و سه متر ارتفاع را به آسانی می‌پرند. خرگوش‌ها معمولاً با چشم‌های باز، در حالی كه گوش‌ها را به عقب خوابانیده‌اند در زیر بوته‌ها به استراحت می‌پردازند، ولی خواب نیستند، چنانچه دشمن فاصله‌اش از 3متر كمتر ‌شود با یك پرش از جا می‌پرند و به سرعت فرار می‌كنند.

این پستانداراز قسمت‌های مختلف گیاهان مانند ریشه، پوست، جوانه و میوه تغذیه می‌كنند و همچنین در تمام فصول قادر به تولیدمثل هستند. معمولاً دو بار و گاهی بیشتر در سال می‌زایند. در موقع جفت‌گیری بین نرها نزاع‌های سختی در می‌گیرد كه شامل ضربه‌ زدن با دست‌ها و لگد زدن با پاها است. دوره آبستنی حدود 42 روز است و دو تا چهار بچه مودار و با چشم باز می‌زایند. بچه‌های خرگوش به مدت سه هفته وابسته به مادرند، در یك سالگی قادر به تولیدمثل هستند. خرگوش ماده آبستن قادر به جفت‌گیری مجدد می‌باشد. طبق بررسی‌های انجام شده در یك شاخه رحم، تعدادی جنین رشد یافته، و در شاخه دیگر تعدادی جنین رشد نكرده مشاهده شده است. طول عمر خرگوش وحشی حدود 12 سال هست

ملی کالا.

اضافه کردن نظر