غزل دویست وهجده حافظ
در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود تا ابد جام مرادش همدم جانی بود
من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار گفتم این شاخ ار دهد باری پشیمانی بود
خود گرفتم کافکنم سجاده چون سوسن به دوش همچو گل بر خرقه رنگ می مسلمانی بود
بی چراغ جام در خلوت نمییارم نشست زان که کنج اهل دل باید که نورانی بود
همت عالی طلب جام مرصع گو مباش رند را آب عنب یاقوت رمانی بود
گر چه بیسامان نماید کار ما سهلش مبین کاندر این کشور گدایی رشک سلطانی بود
نیک نامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار خودپسندی جان من برهان نادانی بود
مجلس انس و بهار و بحث شعر اندر میان نستدن جام می از جانان گران جانی بود
دی عزیزی گفت حافظ میخورد پنهان شراب ای عزیز من نه عیب آن به که پنهانی بود
فال حافظ
شما باید ا زدوستان نامناسب دوری کنی وبا توکل برخدای گانه و خواند سوره هود ا زآیه 60تا 90 با معنی و قلب پاک و رفتن به یکی از مشاهد متبرکه و دعا و زیارت کردن این نیت برآورده خواهد شد درکاری وارد شده اید که نیاز هب تلاش و کوشش همراه با علاقه سرعت عمل دقت نظر می باشد پس از دوستان سیگاری و افیونی و کسانی که راه خطا می روند دوری کنید زیرا در شخصیت خانواده شما نبوده و شما از خانواده اصیل هستید حیف است
اگر می خواهی شان و منزلت بالایی داشته باشی با بدان دوستی نکن و بی خود جان خود را فدای آنان نکن به جای این کار به آینده ات سرو سامانی ببخش تا به جای رسیدن به سلطانی به گدایی نیفتی. همت بالا داشته باشید تا از آب یاقوت بگیری و همیشه دلت روشن باشد
گمشده ای دارید که به زودی خبری بدست می اورید و مسافرت خوبست خرید و فروش فرقی ندارد شغل جدید و کاری جدید به سراغ شما م یآید که نافع میباشد به پدر و مادر احترام بگذار سفر کرده را دعا کنید تا گره از کارشان باز شود
معانی بیت های غزل 218حافظ
بیت اول: هر کس از روز ازل و از برکت فیض ازلی ، شایستگی و قابلیّت واگذاری دولت و فیض دولت را داشته باشد، تا روز ابد ، آرزوهایش با او همدم و یار جانی خواهد بود
بیت دوم:من از همان وقت که تو قصد توبه کردن از باده نوشی را داشتم ، می دانستم که میوه این نِهال توبه ، جز پشمیانی چیز دیگری نخواهد بود
بیت سوم:به فرض اینکه سوسن وار سجاده به دوش بکشم ( تا مسلمان جلوه کنم) آیا بودن رنگ قرمز شراب بر خرقه هم از نشانه های مسلمانی است
بیت چهارم:بی روشنایی ساغر باده ، نمی توانم در خلوت خانه در تاریکی بشینم زیرا گوشه اقامتگاه صاحبدلان باید نورانی و روشن باشد
بیت پنجم همت خود را بلند دار اگر جام جواهر نشان نبود ، نباشد . برای زیرک وارسته ، آب انگور همان ارزش یاقوت سرخ را دارد
بیت ششم:اگر کار ما بی سرانجام به نظر می رسد، در آن به چشم خواری منگر ، زیرا که در کشور عشق ، گدایی مایه رشک شاهان است
بیت هفتم:اگر به شهر ت نام نیک علاقمندی با مردم بد معاشرت مکن و بدانکه غرور و خوادخواهی نشانه نادانی است
بیت هشتم:به هنگام ، بهار آنگاه که در گرد همایی دوستان یکرنگ ، صحبت از شعر وادب باشد اگر جامی از دست محبوب نستانی دلیل بی ذوقی و بد ادایی
بیت نهم:دیروز ، عزیزی می گفت که حافظ در پنهانی شراب می نوشد . ای عزیز من ، مگر بهتر نیست که عیب پوشیده باشد؟
معانی کلمات غزل 218
سجاده: جانماز مطهر مخصوص فرش نمازگزار
فیض دولت: کامکاری ، کامرانی ، فیروزی، تندرستی، شادکامی، بخت و طالع و شانس، از صفات دولت به شمار می آید.
دولت :نقیض نکبت ، اقبال و بخت و سعادت و بهره مندی ، بهروزی ، بخت یاری خوشبختی، اقتدار، وتوانایی و در اصطلاح عرفانی وارستگی از علائق و حصول این مطالب دارِین.
همدم:هم نفس و انیس.همدم جانی: هم نفس ومونس وعزیز وگرامی .
خود گرفتم:به فرض ساغر ، چنین فرض کردم،چراغ جام:فروغ ساغر، روشنایی جام باده
نمی یارم:یارای آن را ندارم ، نمی توانم.کنج: گوشه و زاویه ونقاط انتهایی یک فضا ومکان.
کنج اهل دل: گوشه دور دستی که اهل در آنجا مجتمع می شوند ،آب عنب: آب انگور