غزل صدو سی ونهم حافظ
رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد
سیل سرشک ما ز دلش کین به درنبرد در سنگ خاره قطره باران اثر نکرد
یا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار کز تیر آه گوشه نشینان حذر نکرد
ماهی و مرغ دوش زافغان من نخفت وان شوخ دیده بین که سر از خواب برنکرد
میخواستم که میرمش اندر قدم چو شمع او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد
جانا کدام سنگدل بیکفایتیست کو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد
کلک زبان بریده حافظ در انجمن با کس نگفت راز تو تا ترک سر نکرد
فال حافظ :
برحسب تفسیر این فال ویژگی های روحی شما این گونه است که :خوشگذران انسان شناس جذاب و دلربا خیرخواه رفیق دوست با سلیقه راستگو با وفا افراطی خوش رو مادی گرا پرجنب و جوش زرنگ پولساز شاد اهل مسافرت و میهمانی رفتن وسواسی داخل خانه خشن اما بیرون مهربان دمدمی لجباز با اراده
به زنگی امیدوار باش. ناامیدی علامت نرسیدن بوده و بالاخره یکی از نیات تو مورد قبول خداوند واقع شده. با این غصه که می خوری خود را بیمار کرده ای اطرافیان تو هم از غصه ی تو غصه می خورند خوددار باش و امیدوار.
بارها تلاش و فعالیت کرده ای ولی موفق نشده اید اما خوشبختانه نا امید نشده اید همین امید و اراده قوی سبب پیشرفت جنابعالی شده اگر با توکل برخدا و با استفاده از ارداده علاقه تلاش قدری برسرعت عمل خود بیفزایید موفق میشوی و لی اگر از این نیت فعلاً صرف نظر کنی به مراتب بهتر است
آینده ای بسیار نیکویی خواهی داشت دست از تردید و دو دلی بردار و با اراده عمل کن، مسافر درحال تحویل و تحول است بدین جهت فرصت ندارد فردی سر شما کلاه گذاشته به زودی رسوا می شود قرض را با توکل برخدا پرداخت کنید تغییر شغل مناسب و خوب میباشد، اما دراین موقعیت خرید و فروش و طلاق را توصیه نمی کنم
اگر قرار بود هر فردی به سادگی به مقصود برسد، دنیا گلستان شده. هر شکست مقدمه ی پیروزی بوده. اظهار عجز و ناتوانی را رها کن و دوباره به سعی و تلاش بپرداز تا به موفقیت برسی.
تفسیر غزل139حافظ
بیت اول: چهره بر خاک راه او ساییدم اما او بر من گذر نکرد.لطف و مهربانى بسیار از او انتظار داشتم،اما او حتى نگاهى به سوى من نیفکنده
بیت دوم: اشک فراوان من که چون سیل از چشمم جارى بوده ،کینه از دلش نزدود، آرى،قطرهى باران در سنگ خارا اثرى نکرده.(این بیت داراى اسلوب معادله است،مقصود از قطرهى باران همان اشک وسنگ خارا،دل معشوق بوده.)
بیت سوم: خدایا،آن جوان دلاور را،که از آه عاشقان گوشهنشین خود حذر نکرد،مصون و محفوظ بدار.(در اینجا آه را به تیر تشبیه کرده.)
بیت چهارم: دیشب،مرغ و ماهى از ناله و فریاد من نخوابیدند،اما آن دلبر گستاخ حتى لحظهاى سر ازخواب برنداشت(مقصود،شدت بىاعتنایى معشوق نسبت به عاشق بوده.یعنى همه متوجه حال زارمن شدند،جز یار)
بیت پنجم: مىخواستم،مثل شمعى که در برابر باد خاموش مىشود،در پیش پاى او بمیرم و جان فدا کنم،اما او مانند نسیم سحرى-بر من گذر نکرد.(خود را به شمعى مانند کرده که در رهگذار نسیمایستاده تا نسیم بر او بوزد و او خاموش شود(-بمیرد)اما نسیم به سوى او نمىوزد)
بیت ششم:جان من،کدام انسان سنگدل نالایقى بوده که جان خود را مثل سپر در برابر ضربهى شمشیر تو قرار ندهد؟(یعنى کدام عاشق بوده که نخواهد جان خود را فداى تو کند؟)
بیت هفتم:قلم زبان بریدهى حافظ،تا ترک سر نکرد،راز تو را در میان انجمن با هیچ کس نگفته است.(یعنى در ازاى افشاى راز تو،سر خود را باخت.مقصود از ترک سر کردن قلم،تراشیدن و قط زدن نوک قلماست.این تصویر واقعى با تخیل شاعر در آمیزده و به سر باختن قلم به سبب افشاى راز تبدیلشده.)
نظر :نگاه مهر آمیز ، سیل سرشک : سیل اشک ، سنگ خاره :سنگ سخت ، گذر : عبور کردن، یک نظر : کنایه از توجه و التفات ،یارب :منادا شبه جمله، کین : دشمن .