غزل صدو سی و دوم حافظ
به آب روشن می عارفی طهارت کرد علی الصباح که میخانه را زیارت کرد
همین که ساغر زرین خور نهان گردید هلال عید به دور قدح اشارت کرد
خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد به آب دیده و خون جگر طهارت کرد
امام خواجه که بودش سر نماز دراز به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد
دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب چه سود دید ندانم که این تجارت کرد
اگر امام جماعت طلب کند امروز خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد
فال حافظ
در تفسیر این فال گفته شده که رو به سوی خدا آورید آن وقت دلتان آرام میگیرد و طهارت روح و روان پیدا می کنید. نماز را سر وقت بخوانید تا در بهشت قصر و حور و پری نصیبتان گردد. این اضطراب زمانی از بین می رود و به مقصودتان می رسید که عاری از گناه باشید.
ازناله و تردید دست برداشته و همین هفته به یکی از مشاهد متبرکه رفته و دعا و نذر خود را ادا نمایید زیرا گشایش بسیار حاصل میشود و سوره طه از آیه 95 تا 70 را با حضور قلب و معنی بخوانید که بسیار کارساز خواهد بود
در شما نگرانی و اضطراب ناشی از تردید و عدم اتکای به نفس وجود دارد، درحالیکه این نیت قابل اجرا بوده و معتقدم فردی که عاشق نگردد یا نباشد به قول جا می باید براو افسار زد و بدانید که مسافر م یآید هدیه ای دریافت میکنید اما ردمسابقه ای شکست را پذیرا نبوده و گمشده پیدا میوشد او ضاع بر وفق مراد میگردد و زندگس شیرینی خواهید داشت به شرط آنکه نسبت به او حسود و بدبین نباشید
به همین زودی خبر خوشی دریافت میکند و بیماری در او شفا می یابد و گمشده پیدا و قرض ادا میوشد و مژده ای دریافت میکنید با شخص مهمی ملاقات کرده و آنگاه یکی از عزیران معامله ای سودمند انجام خواهد داد .
همیشه نماز را سر وقت بخوانید تا در بهشت قصر و حور و پری نصیبتان شود. این اضطراب زمانی از بین می رود و به مقصودتان می رسید
روحیه فردیتان چنین بوده که متعادل خوش شانس صمیمی رفیق دوست خوش باطن قدرشناس بی قید و بند وقت نشناس خوش باطن راستگو فداکار مسلط به نفس پرانرژی، رک گو ،زودجوش هستید
تفسیر غزل132حافظ
بیت اول:عارفى،در آغاز صبح،همین که مىخانه را زیارت کرد با شراب روشن و شفاف وضو ساخت
بیت دوم:همین که خورشید(که مثل جام طلایى بود)غروب کرد و از نظر پنهان شد،هلال ماه به دور
قدح اشاره کرد.(یعنى خمیدگى هلال ماه قوس جام شراب را به یاد آورد.ضمن آن که دور قدح بهمعناى گردش جام نیز منظور نظر است.مىگوید:طالع شدن هلال ماه یادآور این بود که ماه روزه بهپایان و زمان آن فرا رسیده که جام را به گردش در آورى)
بیت سوم:خوشا به حال کسى که براى نماز و راز و نیاز با خدا از سر درد،با اشک چشم و خون جگر وضومىسازد.
بیت چهارم:امام بزرگوار جماعت که مىخواست نمازى طولانى به جاى آورد،نخست خرقهى خود را با شراب شست و شو داد(سر نماز داشت:به معنی قصد نمازگزارى داشت.خون دختر رز،کنایه از شراباست.)
بیت پنجم:دلم در حلقهى زلف او،پریشانى و آشفتگى را براى خود خرید،نمىدانم از این معامله چه سودى حاصل مىکرد [زلف یار را به حلقهاى تشبیه کرده که دل عاشق اسارت در آن و پریشانى رابه جان مىخرد)
بیت ششم:اگر امام جماعت،امروز مرا طلب کند به او خبر دهید که حافظ با شراب وضو ساخته است.[به زبان ساده تر یعنی باچنین وضویى نمىتواند در صف نماز بایستد و نماز بخواند]