خصوصیات قوچ اصفهان Esfahan Mouflon شاخها بهطرف گردن خمیدگی دارند. قسمت جلویی شاخهاگرد و لبهی پشتی تیز است. میشها اغلب بدون شاخ هستند. در زمستان موهای زیر گردن و سینه سیاهرنگ و در مقایسه با قوچ ارمنی بسیار بلندترند، لكهی سفید زینیشكل در ناحیه كمر مشاهده میشود. رنگ بدن تیرهتر از سایر قوچها است ولی دست و پا و پوزه سفید است. قوچ و میش اوریال با 117 سانتی متر طول شاخ و وزن 85کیلوگرم به عنوان بزرگترین گونه و قوچ و میش لارستان با وزنی حدود34 کیلوگرم به عنوان کوچکترین گونه قوچ و میش ایران محسوب می شود .
قوچ ومیش اصفهان با وزنی حدود 50 تا 60 گیلو گرم و طول شاخ حدود 90 سانتی متردرمقایسه با سایر گون ها از وضعیت نرمالی بر خوردار است .این قوچ فقط در ایران و در مناطق جنوب غربی و جنوب شرقی اصفهان و قسمتی از استان چهارمحال و بختیاری زندگی میكند. محدوده پراكندگی آن كاملاً مشخص نیست. در حال حاضر بیشترین تعداد قوچ اصفهان در مناطق حفاظتشدهی كلاهقاضی و تنگ صیاد مشاهده میشود و البته گزارش روابط عمومی اداره کل محیط زیست استان اصفهان با توجه به اینکه گستره پراکنش این گونه بطور ویژه در سطح استان اصفهان تمرکز یافته است و اکثر زیستگاههای استان جمعیت قابل توجهی از این گونه با ارزش را در خود جای داده اند می توان نسبت دادن نماد حیات وحش جانوری استان را به این گونه منطقی دانست.
بطورکلی قوچ و میش یکی از گونه های خانواده گاوسانان از راسته زوج سمان می باشد که در کشورمان دارای جمعیت های مختلفی می باشد. هر یک از این جمعیت ها در زیستگاههای خاصی سازگار شده اند و برخی از محققین هر یک از این جمعیت ها را به عنوان زیر گونه تلقی می کنند اما همچنان بر این موضوع که آیا این جمعیتهای مختلف زیر گونه هستند یا نه اختلاف نظر وجود دارد. آنچه مسلم است اینکه هر یک از این جمعیتها خصوصیات ویژه و منحصر بفردی هم از نظر ژنتیکی و هم از نظر فنوتیپی دارند.
قوچ و میش اصفهان در گستره فلات مرکزی ایران در زیستگاههای تپه ماهوری قابل مشاهده است . استان اصفهان با واقع بودن در ناحیه مرکزی ایران، دارای زیستگاههای با ارزش و مناسبی برای زیست این گونه می باشد و می توان گفت بیشترین جمعیت گونه مزبور در استان اصفهان وجود دارد. مناطقی مثل : پارک ملی و پناهگاه حیات وحش قمیشلو و پناهگاه حیات وحش موته بیشترین جمعیت این گونه را در خود جای داده اند.